| FrazPC.pl - Programy - Pogoda - Gry - Hosting |
|
|
| Intel Pineview | HTC HD2 | Westmere | | Profil | Loguj | Stats | |
|
|
14-11-2004
Akasa PaxPower 460W i BeQuiet 400W oraz 450W Dzięki zmasowanej akcji uświadamiania, prowadzonej przez vortale technologiczne, czasopisma komputerowe oraz oczywiście wydziały marketingu dystrybutorów i producentów, coraz więcej szarych, niczym nie wyróżniających się użytkowników pecetów zaczyna zdawać sobie sprawę, jak ważne jest poprawne zasilanie komputera. W świetle stojących na zupełnie akceptowalnym poziomie cen procesorów Intel Pentium 4 Prescott (czyli stuwatowych potworków), wybór odpowiedniego PSU zdaje się być jeszcze ważniejszy. Już nawet nie chodzi tutaj o zabezpieczenie przed przepięciami i innymi zakłóceniami (choć i to jest ogromnie ważne), lecz o możliwość dalszej rozbudowy komputera. Bo cóż nam po tanim zasilaczu, który ledwo udźwignie samą płytę z procesorem i dyskiem. Po dołożeniu karty graficznej, dodatkowych napędów itp. tani Codegen czy Modecom może nie wystarczyć. Pomijam już tutaj tak trywialną sprawę jak zbyt mała ilość wtyczek typu molex. Idzie nowe Premiera nowego gniazda LGA dla procesorów Intela pociągnęła za sobą nie tylko upowszechnienie PCI-E czy DDR2, lecz także pewne zmiany w układzie zasilającym. Gniazdo ATX "przytyło" o cztery dodatkowe wyprowadzenia, które doprowadzają napięcie +5V, +12V i +3,3V. Ponadto, na kartach graficznych korzystających z nowego, ekspresowego PCI możemy napotkać na tajemnicze, czarne gniazdko, do którego nie pasuje żadne z wyprowadzeń standardowego zasilacza ATX. Jest to złącze standardu EPS, z czterema liniami +12V. Jak widać, zrezygnowano tutaj z doprowadzania do akceleratora pięciowoltowego napięcia. Oczywiście, istnieją przejściówki Molex-EPS, lecz obciązenie jednego kabelka prądem przewidzianym do rozłożenia na cztery przewody może mieć nieprzewidziane konsekwencje. Tyle teorii, pora na praktykę.
Akasa PaxPower 460W
Opakowanie utrzymano w czarno-niebieskiej kolorystyce. Z wyraźnych oznaczeń odczytamy moc (jak sama nazwa wskazuje, jest to 460W) oraz nazwy technologii zastosowanych w urządzeniu. Mamy więc dwunastocentymetrowy, świecący na niebiesko wentylator z łożyskami kulkowymi i kontrolą obrotów oraz wsparcie dla aktywnej korekcji współczynnika mocy. Akasa reklamuje ten dodatek jako pomagający w oszczędzaniu energii, tymczasem w rzeczywistości odbiorcy prywatni tak czy siak nie płacą za tzw. moc bierną. Ponadto, w zestawie otrzymujemy kabel zasilający, cztery dopasowane kolorystycznie ;-) śrubki oraz całkiem przydatną przejściówkę do zasilania wentylatorów. Pierwsze słowa, które nasunęły mi się na myśl po wyciągnięciu PSU z opakowania brzmiały mniej-więcej: "O, czarny Huntkey!". Nie myliłem się, urządzenie wyprodukowała ta sama fabryka, z której linii produkcyjnych schodzą m.in. Huntkeye i NeoTEKi. A jak z kabelkami?
Ciekawie rozwiązano problem zgodności z 24-wyprowazdeniowymi płytami głównymi. Zamiast zastosować tylużsamopinową wtyczkę, na końcu owiniętej siateczką wiązki przewodów znajdziemy standardowy "bloczek" ATX. Jeśli dobrze poszperamy w czeluściach pudełka, wyciągniemy z niego odpowiednią przejściówkę. Nie zapomniano również o ATX12V i EPS. Każdy z sześciu Molexów zakończony jest wtyczką umożliwiającą łatwe odpinanie tychże. Każdy, kto choć raz musiał się siłować z "przyklejonym" zasilaniem wie, jakie trudności może powodować ta z pozoru prosta czynność. Producent zastosował ponadto dwie wtyczki SerialATA oraz FDD. Długość kabli jest odpowiednia - nie są ani za krótkie, ani za długie. Dzięki temu wygodnie podłączamy poszczególne urządzenia, unikając bałaganu w obudowie. BeQuiet 400W i 450W
Do naszego laboratorium trafiły dwa zasilacze firmy BeQuiet. Model 400W należy do serii Blackline, 450W zaś do Colorline. Co bardziej spostrzegawczy czytelnicy z pewnością domyślają się już różnicy. A ta sprowadza się do... świecącego (bądź też nie) wentylatora. Oczywiście na opakowaniach jest jasno określone, z jakim typem PSU mamy do czynienia. W BeQuietach, zamiast jednego, wielkiego śmigła, spotkamy dwa o nieco mniejszej średnicy. Ich specjalnie wyprofilowane łopatki redukują ilość wydzielanego hałasu do minimum. Faktem jest, iż wszystkie trzy testowane modele stoją na podobnym poziomie pod względem wydzielanego hałasu. Bardzo ciekawie prezentują się również dodatki. Oprócz tak standardowych, jak przewód zasilający czy śrubki, otrzymujemy także komplet spinaczy do kabli, dzięki którym bez problemu zachowamy porządek w obudowie. W instalacji pomoże nam zaś podręcznik użytkownika (w j. niemieckim oraz angielskim).
Wyższy model, oprócz automatycznej regulacji obrotów posiada także niepozorny przełącznik, dzięki któremu możemy ustalić ilość RPMów na sztywno. Oba PSU posiadają dodatkową wiązkę przewodów przeznaczonych jedynie do podłączania wentylatorów - do wtyczek doprowadzono jedynie +12V oraz masę. Niestety, moim zdaniem producent powinien doprowadzić 0 do obu pinów w Moleksie - już kilkukrotnie widziałem wiatraczki korzystające z pinu położonego bliżej miejsca dla linii +5V. Mimo to, dodatek cieszy. Niestety, w przypadku wtyczek nie możemy liczyć na takie ułatwienia, z jakimi spotkamy się w zasilaczu Akasy. Nie uświadczymy także u BeQuietów kompatybilności ze standardem EPS. Te niedogodności w pewnym stopniu równoważy nieco większa ilość wtyczek. Co do długości poszczególnych przewodów również nie można mieć zastrzeżeń. Całkiem miłe wrażenie estetyczne dało skręcenie poszczególnych kabelków ze sobą. Testy
Testy wykonaliśmy na dość prądożernym zestawie testowym, o parametrach widocznych w tabelce. Wyniki pomiarów odczytaliśmy poprzez aplikację SpeedFan. Podczas testu pod obciążeniem włączona była defragmentacja dysków, Prime95 w trybie Stress oraz 3DMark 05. Umożliwiło to maksymalne wykorzystanie "prądożerności" poszczególnych komponentów. Pomiar w trybie idle przewidywał pozostawienie komputera bezczynnym przez około pół godziny. Dzięki temu poznaliśmy niewidoczne "gołym okiem" wahania napięć. Pora na kilka wykresów...
Na początku - maksymalne napięcia, jakie zaobserwowaliśmy podczas obu testów. Praktycznie rzecz biorąc, wszystkie recenzowane modele uzyskały całkiem dobre wyniki. Wszystkie odczyty mieszczą się w granicach tolerancji specyfikacji ATX. Perfekcjonistów może zmartwić 11,7V przy +12V w trybie bezczynności, lecz wystarczy spojrzeć na napięcia pod obciążeniem, by zauważyć typową dla większości PSU tendencję do wzrostu potencjału na linii +12V wraz ze zwiększeniem obciążenia.
Na powyższym wykresie znajdują się minimalne poziomy napięć, jakie odnotowaliśmy podczas testów. Pomiary na +3,3V i +5V nie przynoszą rozstrzygnięcia - różnice są minimalne. Jedyną większą rozbieżność odnotowaliśmy podczas mierzenia gałęzi dwunastowoltowej bez obciążenia - jedynie BeQuietowi 450W udało się utrzymać bardzo dobre napięcie. Dwa pozostałe modele zasilaczy uzyskały nieco gorszy, choć w żadnym razie nie dyskwalifikujący rezultat.
Wartości poszczególnych napięć to jedno, zaś ich wahania to zupełnie inna "bajka". Zaryzykowałbym nawet stwierdzenie, iż to one mają największy wpływ na stabilność naszego komputera. Jak można odczytać z wykresu, relatywnie najmniejszymi fluktuacjami charakteryzował się zasilacz Akasy, największy skok zaobserwowano podczas obciążania BeQuieta 400W. Podsumowanie Coraz łatwiej kupić dobry zasilacz. Mam
nadzieję, że czasy, gdy sprzedawcy na pytanie "Macie może
zasilacze Chiefteca albo (...)" odpowiadali "Tak, mamy Codegeny"
bezpowrotnie minęły. Na rynku pojawiło się wiele ciekawych
konstrukcji, a producenci prześcigają się nie tylko mocą, lecz
również dodatkami oraz, co nawet ważniejsze, jak najcichszą
pracą. Każdy z trzech testowanych modeli pracował bardzo cicho.
Nawet po kilkugodzinnych, intensywnych testach (a więc i po
nagrzaniu się podzespołów PSU) dźwięk z pewnością nie należał do
głośnych. Sądzę, że poziom jego natężenia jest bezproblemowo
akceptowalny nawet dla posiadaczy chłodzenia wodnego. Niestety,
za jakością idzie również cena. Wynosi ona odpowiednio:
Autor: Redaktor Łoś
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|||
|
|
