INTEL CORE I7 980X - SZEŚCIORDZENIOWY ZWIASTUN PRZYSZŁOŚCI.

Seria procesorów Extreme Intela to układy, które od wielu lat cechuje przede wszystkim wysoka cena, każdy wyróżniony tym dopiskiem procesor debiutuje na rynku z ceną 999$. To tym dopiskiem zawsze wyróżniano układy najszybsze pośród danej generacji procesorów Intela i to właśnie najwyższa wydajność wraz z odblokowanym mnożnikiem przede wszystkim odróżniały je od rozwiązań "dla mas". Wyższa wydajność układów Extreme wynikała jednak przeważnie z wyższego fabrycznego taktowania, przez co nie odbiegały one bardzo wydajnością i możliwościami od układów nawet kilkukrotnie tańszych. Dnia 16 marca bieżącego roku na półkach sklepowych zawita kolejny procesor z "ekstremalnej" serii produktów Intela, następca modelu Core i7 975 - Core i7 980X. To jednak nietypowy przedstawiciel serii Extreme a to za sprawą wyraźnych różnic względem niższych modeli. Pod tą nazwa kryje się nowy sześciordzeniowy układ Intela wykonany w wymiarze 32nm, szerzej znany zapewne z nazwy kodowej - Gulftown. To pierwszy tego typu układ dedykowany komputerom osobistym, układ którego możliwości i wydajność dzięki uprzejmości firmy Intel mogę przedstawić Wam już dziś. Zapraszam do lektury testu, w którym oprócz standardowych testów znajdziecie ponadto zestawienie najtańszego Core i7 920 z i7 980X przy tym samym taktowaniu i różnych ustawieniach ilości aktywnych rdzeni.

32NM W WYDANIU DLA ENTUZJASTÓW CZYLI NIETYPOWY "EXTREME"

Core i7 980X to procesor wyceniony na kwotę 999$ (w naszym kraju obowiązująca cena będzie oscylować tradycyjnie w granicach 4000PLN), podobnie jak model i7 975. W odróżnieniu jednak od poprzednika najnowszy układ Intela wyraźnie różni się od tańszych układów z rodziny Core i7 dedykowanych podstawce LGA1366. Ten wykonany w wymiarze 32nm układ wywodzi się z bezpośrednio z architektury Nehalem, która dzięki swojej modułowej naturze jest doskonałą bazą dla Intela do tworzenia kolejnych układów.

Gulftown wyróżnia się przede wszystkim niższym wymiarem technologicznym w jakim został wykonany. To pierwszy procesor dla podstawki LGA1366 w wymiarze 32nm i jednocześnie pierwszy tej wielkości układ Intela oferujący więcej niż dwa rdzenie. Analogicznie jak w przypadku Westmere (dwurdzeniowych procesorów wykonanych w 32nm dla podstawki LGA1156) i tu wraz z mniejszym wymiarem wprowadzono niewielkie zmiany. Przede wszystkim dodano instrukcje kodujące i dekodujące AES-NI (oferujące sprzętowe wspomaganie kodowania AES). Są to te same instrukcje, które znajdziemy w układach wykorzystujących rdzeń Westmere.

Spoglądając na schemat układu i7 980X zauważyć można, że swój najnowszy procesor Intel wyposażył w dwa złącza QPI. Jedno z nich, odpowiadające za komunikację z drugim CPU w konfiguracjach, w wersji procesora dedykowanej komputerom stacjonarnym jest nieaktywne. Sam producent deklaruje ponadto niewielkie usprawnienia zintegrowanego z rdzeniem kontrolera pamięci (mające odbić się przede wszystkim na możliwości pracy z wyższym taktowaniem).

W powyższej tabelce zestawiono trzy układy Intela dla podstawki LGA1366, najtańszego i najwolniejszego Core i7 920 i oba procesory z serii Extreme - model i7 975 oraz jego następcę, i7 980X. Jak widać nowy układ wyraźnie odróżnia się od tańszych konstrukcji, czego nie można było powiedzieć o dostępnym dotychczas "ekstremalnym" procesorze i7 975. Ten względem tańszego o ~75% Core i7 920 wyróżniał się jedynie wyższym taktowaniem (zarówno samych rdzeni jak i magistrali QPI). Core i7 980X to procesor dostępny w tej samej cenie i pracujący z tym samym taktowaniem (od 3,33GHz do 3,6GHz w zależności od obciążenia), wyposażony jednak w o połowę większą liczbę rdzeni (sześć z obsługa do dwunastu wątków dzięki technologii Hyper-Threading), większą ilość współdzielonej między wszystkie rdzenie pamięci podręcznej poziomu trzeciego (12MB w porównaniu do 8MB) a dzięki niższemu wymiarowi technologicznemu 32nm wszystko to przy TDP identycznym jak w przypadku układu i7 975 (130W). Zweryfikujmy jak całość sprawdza się w praktyce.

Core i7-980X i tryb Turbo w akcji.

PLATFORMA TESTOWA:

Wszystkie poniżej zamieszczone testy przeprowadziłem na następującej konfiguracji:

TEMPERATURY PRACY PROCESORA CORE i7 980X

Ciekawostką wartą odnotowania jest fakt, że najnowszy procesor Intela w wersji BOX wyposażony jest w nowy system chłodzenia, zgoła odmienny niż te stosowane od lat przez tego producenta.

Dołączone do Core i7 980X chłodzenie to konstrukcja typu wieża wykorzystująca cztery miedziane rurki cieplne wygięte na kształt litery U. Utrzymują one nad podstawą aluminiowe ożebrowanie radiatora - żeberka są gęsto upakowane co ma zapewnić jak największą powierzchnię odprowadzania ciepła, niestety jednocześnie negatywnie odbija się na hałasie towarzyszącym pracy chłodzenia.

Chłodzenie dopełnia podświetlany na niebiesko wentylator 92mm zabezpieczony demontowalną drucianą osłoną. Na górze radiatora znajdziemy dwupozycyjny przełącznik trybu pracy wentylatora - dostępne jest tryb Q (jak Quiet), w którym obroty maksymalne to ~1800RPM, oraz tryb P (jak Performance) z maksymalną prędkością obrotowa wentylatora na poziomie ~2500RPM. Wentylator wyposażony jest w złącze typu 4PIN z regulacja obrotów PWM.

Chłodzenie pod względem gabarytów nie wyróżnia się szczególnie - na powyższych zdjęciach widać, że jest ono zauważalnie mniejsze od Thermalrighta Venomous-X z wentylatorem 120x120x25mm firmy Noctua.

Intel zrezygnował tu jednocześnie z typowego montażu z wykorzystaniem bolców zatrzaskowych - nowe chłodzenie przykręcane jest do płytki montażowej, którą umieszczamy z tyłu płyty, pod podstawką LGA1366. Niestety montaż wymaga użycia dość długiego śrubokręta bowiem dwie śrubki znajdują się bezpośrednio pod radiatorem i aby je dokręcić musimy poprowadzić śrubokręt przez dwa specjalne otwory przebiegające przez cały radiator.

Jak chłodzenie spisuje się w praktyce? To zweryfikowałem przy standardowo taktowanym procesorze Core i7-980X, zestawiając jego osiągi z chłodzeniem Venomous-X firmy Thermalright - wynik przeprowadzonych pomiarów prezentują poniższe wykresy.

Jak widać chłodzenie wydajnością nie zachwyca, bez wątpienia jednak jest ono wystarczające do schłodzenia sześciordzeniowego układu Intela i to do naprawdę przyzwoitych temperatur. Śmiało można jednocześnie stwierdzić, że jest ono zdecydowanie wydajniejsze niż stosowane dotychczas chłodzenia dołączane do wersji pudełkowych procesorów Intela. Niestety nic dobrego napisać nie mogę o hałasie towarzyszącym nowemu chłodzeniu - jest bowiem głośno, bardzo głośno wręcz. W trybie Quiet (~1800RPM) chłodzenie Intela hałasowało zdecydowanie mocniej aniżeli pracujący z prędkością ~1500RPM wentylator 120x120x25mm, wentylator który przy takich ustawieniach jest po prostu głośny. Noctua NF-P12 wykorzystana w tandemie z radiatorem Thermalrighta przy maksymalnych obrotach wydaje się wzorem ciszy - a faktycznie jest zauważalnie słyszalna. Świetnie zresztą głośność obrazuje poniższy krótki film:

Jest więc głośno, bardzo głośno. Być może to kwestia wadliwego egzemplarza chłodzenia (hałas w dużej mierze to ewidentnie wina łożyska wentylatora a według Intela nikt nie raportował takich problemów podczas testów), nawet w trybie Quiet jednak przy takich obrotach i tak gęstym ożebrowaniu radiatora nie ma co liczyć na cichą pracę.

Warto tu jednocześnie poruszyć kwestię samych temperatur procesora Core i7-980X, temperatur które przy standardowym taktowaniu śmiało uznać można za niskie. Wystarczy dodać, że tych samych warunkach z wykorzystaniem chłodzenia Thermalrighta redakcyjny Core i7 920 w rewizji D0 przy standardowym taktowaniu uzyskiwał temperatury o 5~10'C wyższe. To przynajmniej po części zasługa zintegrowanego odpromiennika ciepła (IHS) samego procesora, która zapewniał lepszy kontakt z podstawą radiatora niż w przypadku i7 920.

PODKRĘCANIE

Z przejściem na nowy, niższy wymiar technologiczny wiążą się jak zwykle nadzieje na mniejszy pobór energii i zdolności do pracy z wyższymi zegarami. W przypadku układów Intela szczególnie istotny jest drugi aspekt, wysoką poprzeczkę stawiają bowiem procesory już dostępne na rynku - wystarczy wymienić wykonane w wymiarze 45nm modele E8400/E8500 czy też czterordzeniowe Core i5 750 czy Core i7 920. Procesory te przeważnie bez problemów osiągają zegar 4GHz i wyższy co przekłada się często na wzrost taktowania o ponad 50% względem wartości fabrycznych. Czy obecność aż sześciu rdzeni nie staje na przeszkodzie w osiągnięciu wysokiego taktowania?

OC Core i7-980X.

Po testach śmiało mogę stwierdzić, że nie. Sześć rdzeni Core i7-980X nie wpływa negatywnie na jego możliwości podkręcania, które prezentują się co najmniej bardzo dobrze. Przy wykorzystaniu chłodzenia powietrzem (Thermalright Venomous-X + Noctua NF-P12) i napięciach, które śmiało można uznać za bezpieczne (~1,36V dla CPU) próbka inżynieryjna procesora i7-980X była zdolna do stabilnej pracy z taktowaniem 4,3GHz (przy włączonym HT).

Tak podkręcony procesor jednocześnie nie sprawiał trudności w schłodzeniu go, co przy układach Core i7 dla LGA1366 nie było wcale takie oczywiste. Po OC układy wykonane w wymiarze 45nm przy wykorzystaniu wydajnego chłodzenia powietrzem potrafią osiągać temperatury rzędu 80~90'C (a czasem i wyżej). Core i7-980X podczas pracy z zegarem 4,3GHz nie przekraczał z kolei progu 75'C (podczas obciążenia Prime95 czy LinX, podczas np. grania temperatury były niższe nawet o 15~20'C).

KONSUMPCJA ENERGII

Pomiar konsumpcji energii z gniazdka dla prezentowanych dziś procesorów - pomiar, w którym wymiar technologiczny 32nm przynosi wymierne korzyści. Przy wyższym o ~25% taktowaniu i o połowę większej ilości rdzeni oraz pamięci podręcznej poziomu trzeciego Core i7-980X konsumuje niewiele więcej niż Core i7 920 w rewizji D0.

Po podkręceniu obu procesorów różnica pozostaje nadal stosunkowo niewielka - należy mieć jednak na uwadze fakt, że nieznacznie wyższy niż w przypadku Core i7 920 pobór to dobra informacja, nie oznacza to jednocześnie, że procesori7-980X można zaliczyć do oszczędnych, wręcz przeciwnie. Konsumuje on niebagatelne ilości energii i trzeba być tego świadomym - wystarczy tu dodać, że po podkręceniu pobór dla całej platformy wzrósł o 125W w teście obciążającym przede wszystkim CPU. I to wzrost wynikający z samego podkręcenia CPU. Tu bez mocnego zasilacza się nie obędzie, najlepiej takiego wyposażonego w jedną linię potężną linię +12V.

TESTY WYDAJNOŚCI

Pora na prezentację wydajności najnowszego układu Intela w standardowym zestawie testów syntetycznych, programów i gier. Oczywiście jego osiągi odnosić będę przede wszystkim do wydajności modelu, który i7-980X zastępuje a więc Core i7 975. Ponadto dodatkowym punktem odniesienia będzie układ Core i7 920, jako najpopularniejszy model dla podstawki LGA1366. Tu w teorii przewaga modelu Core i7-980X powinna oscylować w granicach od 25% (gdy dodatkowe rdzenie i pamięć cache nie będą wykorzystywane) do niemal 100% (gdy wszystkie sześć rdzeni będzie wykorzystywane). Jak to wygląda w praktyce?

TESTY SYNTETYCZNE I UŻYTKOWE

Fritz Chess Benchmark to syntetyczny test badający wydajność naszego PC podczas przetwarzania algorytmów stosowanych w symulatorach szachów. Wynik końcowy jest reprezentowany w formie wielokrotności wydajności komputera wyposażonego w procesor Pentium III 1GHz. Sam test wykorzystuje do ośmiu wątków - pomimo tego Core i7-980X i tak zyskuje tu wyraźną bo 25% przewagę nad Core i7 975. W stosunku do Core i7 920 sześciordzeniowiec Intela uzyskuje wynik wyższy o 50%, dzięki czemu nawet po OC do poziomu 4,3GHz najtańszy Nehalem dla LGA1366 jedynie zbliża się z rezultatem do standardowo taktowanego i7-980X.

Kolejny test syntetyczny, tym razem mocno zależny od wydajności podsystemu pamięci oraz ilości obsługiwanych wątków, to test kompresji w programie WinRar. Testy wbudowany dodać należy - z jednej strony jego wyniki nie zawsze przekładają się na różnice w realnych osiągach podczas kompresji/dekompresji, z drugiej jednak test ten bazuje głównie na wydajności samego procesora i podsystemu pamięci z pominięciem wpływu dysku twardego. Przechodząc do meritum czyli wydajności nowego "ekstremalnego" układu Intela - tu również widać wyraźną przewagę i7-980X nad pozostałymi zamieszczonymi na wykresie procesorami. Bardzo dużą przewagę. Wystarczy dodać tu, że standardowo taktowany i7-980X osiąga w tym teście wynik o ~10% lepszy niż taktowane zegarem 4,2~4,4GHz czterordzeniowe procesory Core i7 dla LGA1366.

Cinebench R10 i czas renderowania sceny 2D w trybie "x CPU" - tu każdy z rdzeni testowanych procesorów ma się czym zająć a różnice w wydajności przekładają się na wymierny zysk. Im wyższa wydajność CPU tym krótszy czas oczekiwania na wygenerowanie sceny testowej. Tu sześć rdzeni ponownie znajduje zastosowanie i Core i7-980X ponownie bezapelacyjnie prowadzi, dodatkowe dwa rdzenie zapewniają mu na tyle wyraźną przewagę, że już przy standardowym taktowaniu rozprawia się on z wszystkimi zamieszczonym na wykresie procesorami - łączenie z Core i7 920 taktowanym zegarem 4,3GHz.

SuperPI i czas liczenia próbki 16M - test, którego zabraknąć nie mogło. Jednocześnie test, w którym prym od lat wiodą procesory "niebieskich". Test ten wykorzystuje tylko jeden wątek co jednak nie przeszkadza sześciordzeniowej nowości Intela, która odnotowuje lepsze (krótsze) czasy aniżeli podobnie taktowane czterordzeniowe Core i7. Przewagę w teście tym zapewne przypisać należy większej ilości pamięci podręcznej poziomu trzeciego w jaką wyposażony został i7-980X, a z której to chętnie korzystam Super PI.

TechArp x264 HD Benchmark 2.0 to test reprezentujący osiągi procesorów w bardziej przyziemnych (czy też codziennych) zastosowaniach - podczas kodowania materiału wideo HD do formatu x264. Kodek x264 wykorzystywany przez aplikację skutecznie wykorzystuje dodatkowe dostępne rdzenie/wątki, w szczególności przy bardziej wymagającym drugim przejściu (Pass #2). W przypadku pierwszego przebiegu sześć rdzeni i7-980X nie przynosi żadnych wymiernych korzyści, przy przejściu drugim jednak dodatkowe rdzenie znajdują zastosowanie i najnowszy procesor Intela odskakuje tu wyraźnie od reszty stawki uzyskując przewagę rzędu 50% nad podobnie taktowanymi czterordzeniowymi Core i7 dla LGA1366.

TESTY 3D

Wykres prezentujący wyniki uzyskane w 3DMarku 2006 ponownie stawia i7-980X na czele stawki. Wynik ogólny testu jest tu co prawda niewiele wyższy niż w przypadku czterordzeniowych Nehalemów, wynik testów CPU nie pozostawia jednak wątpliwości, który z procesorów wyposażony jest w większą liczbę rdzeni.

Call Of Duty 4 i wykresy prezentujące średni FPS podczas rozgrywki w trybie wielu graczy na dwóch mapkach o zgoła odmiennej charakterystyce - Overgrown i Vacant. Tu dodatkowe rdzenie Core i7-980X nie mają praktycznie żadnego wpływu na prędkość działania gry. Takiej sytuacji można się spodziewać w większości tytułów, niewiele jest bowiem takich które wykorzystują cztery rdzenie a co dopiero sześć (wykorzystują tak, by różnica była widoczna i odczuwalna).

Analogicznie sytuacja prezentuje się w Crysis: Warhead. Core i7-980X osiąga co prawda jedna z najwyższych rezultatów, różnica jednak względem czterordzeniowych Core i7 jest praktycznie pomijalna na wykresach i ponadto w żaden sposób nie jest odczuwalna podczas rozgrywki.

Unreal Tournament III i testy przeprowadzone przy wykorzystaniu programu HardwareOC Benchmark na mapach Serenity i Torlan. Po raz kolejny w grze dodatkowe dwa rdzenie i7-980X okazują się niewykorzystywane, przez co Gulftown nie odbiega osiągami nie tylko od czterordzeniowych Core i7 ale i od podkręconych układów dwurdzeniowych.

Wyjątkiem wśród wykorzystanych do testów gier jest World In Conflict - strategia czasu rzeczywistego, która umiejętnie wykorzystuje dodatkowe dwa rdzenie Core i7-980X. Zysk wydajności jest tu wyraźnie widoczny zarówno przy średnim jak i minimalnym FPS, jednak tylko przy porównaniu standardowo taktowanych procesorów. W takiej sytuacji i7-980X uzyskuje przewagę sięgająca niemal 50% nad i7 975. Po OC czterordzeniowe Core i7 z Hyper-Threading przestają być ograniczeniem dla gry i wyniki zaczyna ograniczać karta graficzna - dlatego też różnice w osiągach procesorów zacierają się.

PLATFORMA TESTOWA:

Wszystkie testy przeprowadziłem na następującej konfiguracji:

Tak, to nie błąd w redagowaniu treści - powyższa tabelka prezentuje sprzęt wykorzystany w kolejnej porcji testów, pokaźniejszej nawet niż ta powyższa. Korzystając z nieco dłuższego pobytu układu Core i7-980X w redakcji postanowiłem przeprowadzić szereg dodatkowych testów w środowisku nieco bardziej odpowiednim dla sześciordzeniowego procesora współpracującego z 6GB pamięci RAM. I tak w platformie zmieniona została karta graficzna na GeForce GTX 260 a poczciwego Windowsa XP na zastąpiła 64-bitowa edycja Windows 7. Podczas testów wykorzystałem zgoła odmienny zestaw programów i gier niż w przypadku pierwszej części publikacji a na wykresach oprócz osiągów Core i7-980X zamieszczone zostały również wyniki redakcyjnego procesora Core i7 920.

To jednak nie koniec "niespodzianek". Testy wydajności zostały bowiem przeprowadzone nie tylko przy standardowych dla obu procesorów ustawieniach - na każdym z wykresów znajdziecie ponadto cztery dodatkowe wyniki. Są to pomiary przeprowadzone przy taktowaniu 4,2GHz (20x200MHz, taktowanie QPI 3600MHz, pamięci 1600MHz CL8-8-8-24 1T) i dwóch różnych ustawieniach każdego z procesorów. I tak bohater niniejszej publikacji, Core i7-980X przetestowany został dodatkowo przy aktywnych 6 rdzeniach (6C/12T) oraz przy aktywnych jedynie czterech rdzeniach (4C/8T). Układ Core i7 920 z kolei przetestowany został przy standardowo aktywnych czterech rdzeniach (4C/8T) oraz przy aktywnych jedynie dwóch rdzeniach i z nieaktywną funkcją Hyper-Threading (2C/2T).

Core i7 920 @ 4.2GHz (2C/2T)

Core i7 920 @ 4.2GHz (4C/8T)

Core i7 980X @ 4.2GHz (4C/8T)

Core i7 980X @ 4.2GHz (6C/12T)

Takie zestawienie pozwoli na wyciągnięcie licznych wniosków - przede wszystkim dobrze zobrazuje wykorzystanie większej ilości rdzeni w danej aplikacji/grze i płynące z tego ewentualne korzyści oraz umożliwi ocenę różnic w wydajności układów Bloomfield i Gulftown, które nie wynikają z różnic w taktowaniu czy ilości rdzeni (a np. z różnic w ilości dostępnej pamięci podręcznej poziomu trzeciego).

To mam nadzieję interesujące zestawienie rozpoczynamy od szeregu typowych testów syntetycznych przeprowadzonych z wykorzystaniem dwóch najpopularniejszych pakietów diagnostycznych - Everest i SiSoft Sandra. Testy, które mają to do siebie, że pokazują maksymalną możliwą do osiągnięcia wydajność wykorzystując wszystkie dostępne rdzenie czy też technologie.

Testy wydajności CPU programie Everest (Queen i Julia) potwierdzają to o czym wspominałem powyżej - wykorzystywany jest tu każdy dostępny rdzeń co przekłada się praktycznie na liniowy wzrost wydajności. Dzięki syntetycznej naturze tych testów przewaga Core i7-980X nad i7 920 osiąga tu swoje maksimum i różnica okazuje się nawet ponad dwukrotna.

Absurdalne wręcz dla niektórych zapewne wydawać się mogą rezultaty uzyskane w teście AES, nic jednak bardziej mylnego - to tylko kolejne potwierdzenie tego, że testy syntetyczne prezentują niejednokrotnie maksymalne różnice w wydajności. Tak jest też w tym przypadku - test AES to test wydajności przy szyfrowaniu danych, który wykorzystuje sprzętowe wsparcie ze strony instrukcji AES-NI w jakie wyposażony został i7-980X. To właśnie dzięki tym instrukcjom najnowszy układ Intela radzi sobie nieporównywalnie lepiej z tym zadaniem aniżeli Core i7 920 (i każdy inny dostępny do tej pory procesor).

Testy z pakietu Sisoft Sandra prezentują się identycznie jak w przypadku programu Everest - przewaga Core i7-980X nad najtańszym procesorem dla LGA1366 osiąga tu swoje maksimum a każdy dodatkowy rdzeń i wyższe taktowanie znajdują odzwierciedlenie w odpowiednio wyższych wynikach. Tu również nie zabrakło testów wydajności szyfrowania danych, testów w których wykorzystywane są instrukcje AES-NI. Analogicznie jak w przypadku testu AES w programie Everest i tu wyniki procesora Core i7-980X w teście wykorzystującym przytoczony algorytm okazują się kilkunastokrotnie wyższe.

Dla kontrastu kolejny test przeprowadzony został przy użyciu darmowego i bardzo popularnego programu TrueCrypt w wersji 6.3a. Program ten umożliwia szyfrowanie danych z wykorzystaniem różnych algorytmów, w tym algorytmu AES. I tu przewaga Core i7-980X względem układów Bloomfield wynika z ewentualnych różnic w taktowaniu i z obecności dodatkowych rdzeni. Program ten na dzień dzisiejszy nie wykorzystuje AES-NI, dlatego też obraz wydajności najnowszego układu Intela wraca do "normy".

Kolejny wykorzystany do testów program to najnowsza odsłona popularnego programu testującego wydajność procesora podczas renderowania - Cinebench R11.5. Test bazuje na oprogramowaniu Cinema 4D i daje realny obraz tego, czego od danego procesora w określonym zadaniu możemy oczekiwać. I należy przyznać, że w tej aplikacji Core i7-980X pokazuje się z równie dobrej strony jak w testach syntetycznych dzięki wysokiemu standardowemu taktowaniu oraz obecności dodatkowych dwóch rdzeni, które przekładają się na niemal 50% zysk względem tak samo ustawionego układu czterordzeniowego.

Następny wykres prezentuje wydajność obu procesorów Intela w programie Photoshop CS4. Do testów wykorzystany został tu szablon udostępniony przez portal DriverHeaven w skład którego wchodzi plik JPEG o rozdzielczości 38MPix oraz zestaw 15 akcji dla Photoshopa. Na wykresie podany jest łączny czas niezbędny do wykonania wszystkich akcji na danym pliku. Tu jak widać ilość rdzeni nie jest priorytetem, dwa aktywne rdzenie procesora Core i7 920 spisują się tu bowiem niemalże tak samo dobrze jak sześć rdzeni z HT układu Core i7-980X (przy takim samym taktowaniu obu procesorów).

Skoro była już mowa o edycji plików graficznych to przejdźmy do kolejnego testu związanego z edycja - tym razem edycja materiału wideo w programie Sony Vegas Pro. Na powyższym wykresie znajdziecie czas niezbędny do skonwertowania niespełna trzyminutowego klipu wideo z nałożonymi trzema filtrami do określonego formatu wyjściowego. Tu również dodatkowe rdzenie procesora Core i7-980X nie pozostają bezczynne i ich obecność przekłada się na wymierne korzyści (krótszy czas oczekiwania na wynik końcowy konwersji). Warto jednak odnotować to co istotne - nie jest to równie imponujący skok wydajności jak w przypadku przejścia z układów dwurdzeniowych na czterordzeniowe - tam różnica w optymalnych warunkach i przy tym samym taktowaniu sięgała bowiem 100%, tu liczba rdzeni nie podwoiła a zwiększyła o 50%, dlatego też zysk jest zauważalnie mniejszy.

Ostatnia z aplikacji użytkowych wykorzystanych do testów to 7ZIP - darmowy program do kompresji i dekompresji plików zdolny wykorzystać nawet 16 niezależnych wątków. Powyższe wykresy prezentują zmierzony czas kompresji danych z wykorzystaniem algorytmu kompresji LZMA2 i maksymalnej obsługiwanej przez procesor ilości wątków. Jak widać różnice w czasie niezbędnym do wykonania kompresji są bardzo wyraźne i zależne przede wszystkim od taktowania procesora, ilości rdzeni oraz ilości obsługiwanych wątków a uzyskiwane prędkości kompresji okazują się w praktyce zdecydowanie wyższe niż te raportowane przez wbudowany test programy WinRAR. Przy czym po ra kolejny należy zaznaczyć, że różnica nie jest tak imponująca jak przy przejściu z okładu dwurdzeniowego na czterordzeniowy.

Poniżej prezentuję wyniki testów i pomiarów przeprowadzonych w środowisku 3D, tj. w programie 3DMark Vantage i grach takich jak Dirt 2, Far Cry 2, Napoleon: Total War oraz Need For Speed: Shift. Dobór gier nie jest uwarunkowany tylko ich dostępnością podczas testów ale również listą aplikacji wykorzystujących więcej niż cztery wątki udostępnioną przez Intela - na liście tej wśród gier wymienione zostały wszystkie powyższe tytuły.

Zaczynamy od testów w programie 3DMark Vantage a konkretnie od wyniku ogólnego przeprowadzonego standardowego testu oraz od wyniki cząstkowego, reprezentującego wydajności procesora. Tu dodatkowe rdzenie ponownie znajdują zastosowanie, różnica w wyniku ogólnym nie jest jednak imponująca czy chociażby wyraźna.

Analogicznie sytuacja prezentuje się w grze Dirt 2, w której dokonałem szeregu pomiarów prędkości wyświetlania podczas wyścigu "Hairpin Run" w Chorwacji (widok zza kierownicy). Tu co prawda wykorzystywane są cztery rdzenie, dwa kolejne w jakie wyposażono Core i7-98 nie przynoszą jednak żadnych zauważalnych korzyści.

Far Cry 2 to również jedna z tych gier, którą Intel wymienia pośród aplikacji efektywnie wykorzystujących cztery i więcej rdzeni. Jak widac na wykresie Far Cry 2 faktycznie może wykorzystuje cztery i więcej rdzeni, zysk płynący z tego jest jednak praktycznie żaden.

Kolejne pomiary przeprowadzone były w wersji demo gry Just Cause 2 i polegały na rejestrowaniu FPS podczas rozgrywki w dwóch pierwszych lokacjach na mapie. Jak widać na powyższych wykresach również tu zwiększana ilość rdzeni nie przekłada się na wzrost wydajności.

Napoleon: Total War to strategia czasu rzeczywistego, w przeciwieństwie jednak do gry "World In Conflict" tu nie odnotowałem wzrostu wydajności wynikającego z obecności dwóch dodatkowych rdzeniu w przypadku procesora Core i7-980X, zauważalnych różnic brak nawet w porównaniu do Core i7 920 pracującego tylko z dwoma aktywnymi rdzeniami.

Ostatni z testów przeprowadzony został w grze Need For Speed: Shift (pomiar FPS podczas wyścigu SPA GP z piętnastoma przeciwnikami, widok zza kierownicy). I tu różnice na korzyść Core i7-980X widoczne są jedynie przy porównaniu jego osiągów z standardowo taktowanym Core i7 920. Po podkręceniu gra w zupełności zadowala się wydajnością dwóch rdzeni. Choć na wykresie nie trudno zauważyć, że przy czterech i więcej rdzeniach z aktywnym HT (Hyper-Threading) wzrasta nieznacznie zarówno średnia jak i minimalna ilość FPS podczas gry.

PODSUMOWANIE

Układ Core i7-980X to procesor z "ekstremalnej" linii produktów Intela i jak to ma miejsce przy każdej premierze tego typu układu przez zdecydowaną większość użytkowników będzie on traktowany przede wszystkim jako ciekawostka technologiczna i pokaz możliwości a to za sprawą typowej dla układów "Extreme" ceny wynoszącej ok. 4000PLN (999$). Pomimo tego przyznać jednak muszę, że jest to jeden z najciekawszych przedstawicieli tej serii jakie do tej pory pojawiły się w ofercie Intela. Dotychczas niebagatelna kwota nie wiązała się bowiem z dużymi różnicami względem procesorów tańszych, układy z dopiskiem "Extreme" w nazwie zazwyczaj oferowały jedynie nieznacznie wyższą wydajność i odblokowany mnożnik. Przy czym różnice w wydajności zniwelować można było poprzez delikatne OC. Tak było również w przypadku układu Core i7 975, którego następcą jest i7 980X. Nowy procesor Intela odbiega od tej reguły oferując wydajność, która w wielu sytuacjach jest poza zasięgiem tańszych układów.

Dwa dodatkowe rdzenie w aplikacjach zdolnych do ich wykorzystania zapewniają nawet o 50% wyższą wydajność w porównaniu do układu Core i7 975, w przypadku tańszych procesorów różnica w wydajności jest jeszcze większa bo wynika ponadto z różnic w taktowaniu. Ponadto Core i7-980X jest równie podatny na OC co czterordzeniowe układy, taktowanie 4.2~4.4GHz nie stanowi dla niego większego wyzwania. Całości dopełnia niższy wymiar w jakim wykonany jest Gulftown, dzięki czemu zdecydowanie wyższa wydajność nie jest okupiona wyraźnie wyższym poborem energii. Do zalet Core i7 980X należy zaliczyć również temperatury, podczas testów okazał się on bowiem układem łatwiejszym do utrzymania w rozsądnych temperaturach niż procesory Core i7 na jądrze Bloomfield. Całości dopełnia zaś zestaw instrukcji AES-NI, które zapewnić mogą nawet kilkunastokrotny wzrost wydajności szyfrowania z wykorzystaniem algorytmu AES (o ile oprogramowanie będzie miało zaimplementowaną ich obsługę). To jednak tylko dopełnienie najistotniejszej zalety w postaci świetnej wydajności.To ze względu właśnie na nią nowy, "ekstremalnie" drogi procesor Intela z pewnością znajdzie nabywców - profesjonalistów wykorzystujących komputer do pracy, w której sześć rdzeni zostanie wykorzystanych. Dla nich często najważniejsza jest bezkompromisowa wydajność a od długiego czasu na rynku nie pojawił się żaden procesor, który zapewniłby taki wzrost wydajności względem najszybszych dostępnych układów jak i7-980X.

Nowy układ Intela można traktować jednocześnie jako zwiastun tego, co czeka nas w niedalekiej przyszłości. Żadną tajemnicą niej jest bowiem fakt, że sześciordzeniowe układy w swoich planach ma również AMD, przy czym z pewnością będą to procesory wymierzone w zgoła odmienny segment rynku (obsadzony obecnie czterordzeniowymi procesorami Core i7, które pozbawione są konkurencji w kwestii wydajności). Analizując osiągi Core i7 980X nie trudno zauważyć, że takie rozwiązanie sprawdza się doskonale w specyficznych warunkach i nie zapewnia wzrostu wydajności w każdej sytuacji (jak to miało miejsce przy każdym zwielokrotnianiu ilości rdzeni). W przypadku użytkowników domowych ma to niebagatelne znaczenie, zysk zauważalny jest bowiem w zastosowaniach często potocznie określanych mianem zastosowań profesjonalnych. Jedną z grup klientów, którzy na owej ewolucji na chwilę obecną nie skorzystają są gracze - i to się nie zmieni dopóki twórcy gier nie zaczną optymalizować ich pod kątem procesorów wielordzeniowych. Ofertę AMD zweryfikujemy podczas testów po pojawieniu się procesorów na rynku, dodatkowe rdzenie bowiem to być może nie jedyna zmiana w nich wprowadzona. Na zakończenie zaś pozostaje mi jedynie wyróżnić bohatera niniejszej publikacji znaczkiem WYDAJNOŚĆ, który bowiem procesor zasługuje nań bardziej niż ten najszybszy z dostępnych na rynku? A takim właśnie procesorem bez wątpienia jest Core i7 980X i tu podkreślić po raz kolejny należy - w wielu sytuacjach zdecydowanie szybszym od dotychczasowych liderów w tej kategorii.

Marcin "Weelkoo" Wilczak