Jako jedyny w teście nie posiada żadnego pudełka, a co za tym idzie nie dołączono żadnych części takich jak kabel zasilania czy śrubki mocujące. Ale nie wymagajmy za dużo, jest to najtańszy model w naszym teście. Z zewnątrz nic szczególnego, zobaczmy co jest dalej.

Jak widać przewody są stosunkowo długie i ładnie pospinane, tak że nie powinny plątać nam się po obudowie. Jako jedyny w teście nie posiada kołnierza na przewodzie zasilania płyty głównej, jest to dosyć stary model (z końca poprzedniego roku) i w tym należy upatrywać przyczyny.

Wnętrze wydawałoby się bliźniaczego zasilacza różni się od tego z dwoma wentylatorami. płytka drukowana jest mniejsza i w miejscu drugiego wentylatora zamontowano układ elektryczny. Czy będzie mieć to wpływ na otrzymywane napięcia? Zobaczymy w dalszej części recenzji.

Wentylator firmy SuperRed standardowo montowany jest we wszystkich zasilaczach Chiefteca. Charakteryzuje się małą mocą przez co jest prawie niesłyszalny. Nigdzie tego nie znalazłem, ale najprawdopodobniej posiada termiczną regulacje obrotów. Podczas testów wahały się one w zakresie od 1300 tuż po włączeniu do ok. 1700 po kilkugodzinnej katordze United Devices. 

Na koniec jeszcze tabliczka znamionowa. Zastosowano tu pasywne PFC (mechanizm odpowiadający za regulację i absorpcje skutków przepięć w sieci elektrycznej) oraz wentylator z łożyskiem kulkowym. Znaczek w prawym dolnym rogu mówi nam, że zasilacz został wyprodukowany w 52 tygodniu 2002 roku.

Zasilacz Chiefteca przybył do mnie w oryginalnym, niebieskim pudełku, ładnie zapakowany i zabezpieczony od uszkodzeń zewnętrznych. Zajrzyjmy do środka.

Z wewnątrz spogląda na nas instrukcja i kolejne pudełko z kablem zasilania. Ale zaraz, czy ja dobrze widzę, czy tam są jakieś kable? ;-)

Wysypałem zawartość opakowania i moim oczom ukazał się sam zasilacz (to coś z kablami), dalej mamy wspomniany już przewód zasilania i instrukcje (która nazwana tak jest raczej na wyrost). Ostatni dodatek to śrubki do przykręcenia zasilacza w obudowie, bardzo praktyczne, mi zawsze ich brakuje ;-). Jak do tej pory nic szczególnego.

Jeszcze rzut oka na sam zasilacz. Wygląd zewnętrzny jest niczego sobie, prosto i funkcjonalnie. Zastosowanie drucianych grilów jako osłonek wentylatorów znacząco redukuje wydzielany przezeń hałas. 

Tak samo jak moc samego zasilacza ważne są również przewody. W przypadku Chiefteca zastosowano bardzo ergonomiczne rozwiązania. Najgrubszy przewód do zasilania płyty głównej jest powlekany siatką dzięki, której poprawia się cyrkulacja powietrza w obudowie.  Z resztą kabli tez sobie poradzono, stosując opaski ściskające poszczególne przewody.

Na zdjęciu obok możecie zobaczyć wnętrze zasilacza. Widać, że producent postawił na jakość, a nie na jak najniższą cenę. Boczny wentylator umieszczony jest bezpośrednio nad środkowym radiatorem i przylegającymi do niego układów.

Takie właśnie wentylatory zamontowano w zasilaczu Chiefteca. Jak później zobaczycie są one o wiele słabsze od tych z Enermaxa i dzięki temu bardzo ciche. Prędkość obrotowa jaką osiągają waha się w granicach 1600RPM.

Na koniec jeszcze tabliczka znamionowa naszego dzisiejszego bohatera. Dwie rzucające się w oczy informacje to aktywne PFC (w modelu z jednym wentylatorem pasywne) i zastosowanie wentylatorów z łożyskami kulkowymi co dobrze wróży na ich żywotność. Zasilacz został wyprodukowany w 14 tygodniu 2003 roku.

Pudełko mocniejszego modelu nie różni się czym z zewnątrz poza znaczkami na bocznej ściance mówiącymi o dwóch wentylatorach i aktywnym PFC.

Otwieramy pudełko i naszym oczom ukazuje się identyczny obrazek jak poprzednio (może poza trochę innym układem). Wszystko ładnie zapakowane, tylko jest jedno pytanie, gdzie jest instrukcja?

Po wyciagnięciu całej zawartości na stół na samym dnie pudełka ukazał się już wspomniany kawałek papieru nazwany przeze mnie na wyrost instrukcja. Poza tym już całkiem standardowo, przewód zasilania oraz śrubki mocujące zasilacz w obudowie. Za plątaninę kabli winny jest Kangur, więc do niego proszę kierować zażalenia z brak estetyki na zdjęciu ;-).

Gdybym sam nie robił tych zdjęć powiedziałbym, że to ten sam zasilacz co na obrazku powyżej. Z zewnątrz poza tabliczką znamionową nie różnią się niczym. Te same grile na wentylatorach, identyczny tylni panel, czy aby na pewno to inny zasilacz? Po bardziej szczegółowym przeglądzie zobaczymy, że na kablach dostarczających zasilanie jest po trzy wtyczki typu molex, a nie dwie jak to było w modelach 360W.

Jak widać na długość przewodów nie możemy narzekać, są to najdłuższe kable w teście. Kabel zasilania ATX również pokryty jest kołnierzem, który ma za zadanie poprawić cyrkulacje powietrza w obudowie. Może na to nie wygląda ale na każdym przewodzie zastosowano gęsto opaski ściskowe przez co w obudowie nie będzie robił nam się bałagan.

Ponownie mam wątpliwości czy to zdjęcie różni się od tego z 360W Dual Fan. Wszystko wygląda identycznie i gdyby nie wcześniej wspomniana różnica kabli, można by było mieć wątpliwości czy czasami nie są zmieniane tylko naklejki. Jak się za chwile okaże jest jeszcze jedna ciekawostka związana z tą parą urządzeń

Jakieś zaskoczenie? Chyba nie, to jest ten sam wentylator co we wspomnianym wyżej modelu. Również osiąga prędkość obrotową w granicach 1600RPM i jest ona stała. Taka mała ciekawostka, zastosowane na tylnim panelu wentylatory różnią się między sobą jednym szczegółem, spostrzegawczy pewnie już zauważyli. Otóż wentylatory na zdjęciach maja na końcu symbolu (dolny rząd) literkę M, natomiast te na tylnim panelu A. Jakie to ma znaczenie? Jak już wcześniej wspomniałem te ostatnie posiadają termiczną regulacje obrotów, niestety tylko w przypadku pierwszego modelu można ją monitorować za pomocą dołączonego kabelka.

I na koniec jeszcze tabliczka znamionowa. Aktywne PFC i kulkowe łożyskowanie to już praktycznie standard. Zasilacz wyprodukowano podobnie jak model 360W w 14 tygodniu 2003 roku. Ta sama dostawa? ;-).

U Enermaxa mamy do czynienia z pomarańczowym pudełkiem, w kształcie i budowie wiele nie różniącym się od tego znanego z Chiefteca. Pora zajrzeć do wewnątrz tekturowego opakowania.

Podobnie jak poprzednio na samym wierzchu leży instrukcja, tym razem jest ona o wiele obszerniejsza niż ta u Chiefteca. Niżej mamy przewód zasilania i foliowy worek z jakąś metalową skrzynką wewnątrz...

Zawartość pudełka Enermaxa jest bogatsza o nalepkę z logo producenta, reszta czyli sam zasilacz, instrukcja, przewód i śrubki podobnie jak u konkurenta. Na zdjęciu tego nie widać, ale logo występuje w dwóch wariantach, biało czerwonym i odwrotnym do tego obok, czyli czerwone tło i biały znaczek.

Z zewnątrz Enermax nie różni się prawie niczym. Również mamy druciane grille ochronne na wentylatory i podobne rozmieszczenie wtyczki i włącznika. W odróżnieniu do konkurenta na tylnim wentylatorze zastosowano regulator obrotów w postaci potencjonometru. Przy najniższym ustawieniu był praktycznie niesłyszalny, wnętrze nie przegrzewało się. Po ustawieniu na najwyższe obroty, szum wyraźnie się wzmógł.

Enermax także nie ma się czego wstydzić, kabel zasilania do płyty głównej został powleczony bardzo sztywnym, srebrnym kołnierzem, przez co zajmuje bardzo niewiele miejsca. Reszta przewodów także jest spięta razem i tworzą niepotrzebnego bałaganu w obudowie. Ciekawostką jest drugi srebrny kabel, na jego końcu znajduje się dziewiąty molex, wtyczka 12V dla P4 oraz AUX (dla płyt dwuprocesorowych/serwerowych).

Budowa wewnętrzna Enermaxa różni się od tej jaką widzieliśmy u Chiefteca. Na "oko" wydaje się, że mamy tutaj więcej miejsca. Moją uwagę zwrócił za to jeden mały szczególik, jak pewnie każdy z Was widzi, w poprzek przechodzi mała srebrna rurka, tak naprawdę jest to przewód zabezpieczony przed działaniem nagrzewających się czasami do wysokich temperatur radiatorów. Jak mówi stare polskie przysłowie "diabeł tkwi w szczegółach".

Porównując obrazek obok z jego odpowiednikiem wyżej zauważycie, że wentylator Enermaxa jest ponad dwa razy mocniejszy od tego zastosowanego w Chieftec`u. Podobnie jest z drugim, na tylnim panelu. Widoczny na zdjęciu większy wiatrak 92x92mm ma przezroczyste łopatki co pozostawia spore pole do popisu dla moderów.

Jak na tą klasę zasilaczy przystało również mamy aktywne PFC i kulkowe łożyskowanie wentylatorów. Innym ciekawym rozwiązaniem jest wtyczka do monitorowania obrotów wentylatora, niestety tylko tego z regulacja, drugi kręci się ze stałą prędkością.